Niet voor progressieven: het ‘thuis’ van Gert-Jan Segers

De terugkeer van de verloren zoon, door Rembrandt, circa 1662, Rijksmuseum Amsterdam

Nederland is een verweesde samenleving, zo luidt de strekking van het nieuwste boek van Gert-Jan Segers. In De verloren zoon en het verhaal van Nederland gebruikt hij de nieuwtestamentische parabel van de verloren zoon, die het huis verlaat, spijt krijgt en weer terugkomt, om dit te illustreren. Door onder meer de groeiende kloof tussen arm en rijk, de opkomst van flexcontracten en de toegenomen immigratie zou onze maatschappij ontworteld zijn geraakt, en zou er een brede behoefte zijn om ‘weer thuis te komen’.

De ChristenUnie-voorman probeert zich nadrukkelijk te manifesteren als een genuanceerde middenpoliticus, die zowel de zorgen van linkse als van rechtse kiezers begrijpt. In een stuk voor historiciweblog Over de Muur betoog ik echter dat progressieve kiezers op hun hoede moeten zijn. Het denken over de maatschappij als huisgezin – en huiselijkheidsdenken in het algemeen – zijn in het verleden keer op keer gebruikt om publiek debat te pacificeren en onwelgevallige groepen en ideeën te diskwalificeren. Ook Segers lijkt deze neigingen te hebben, vooral waar het gaat om moslims en Nederlanders met een niet-westerse migratieachtergrond.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *